مزار بی بی دوست، زیارتگاهی ست که ورود آقایان به آنجا ممنوعه. این زیارتگاه در ده کیلومتری شمال شرق زابل و در مسیر و نقطه اتصال جاده زابل به شهرهیرمند و کانال آبی که از رودخانه هیرمند واقع در شهرستان زهک منشعب می شه و از روستای کود و قلعه زاهدان کهنه می گذره، قرار گرفته است. زیارتگاه در دشتی گرم و خشک و روی تپه های باستانی قرار گرفته و بنا به عقیده عده ای متعلق به عصر اشکانیانه. گفته شده این مزار متعلق به خواهر سید اقبال است که مزارش در سیستان قدیم و افغانستان فعلی واقع شده. عامه مردم هم بر این اعتقادند که در روزگاران گذشته سیده ای با برادر خود سرگرم شبانی بوده که مردی قصد آزارشو داشته، دختر گریه می کنه و فرار می کنه تا به جایگاه الان زیارتگاه می رسه و از شدت خستگی همونجا متوقف می شه و دعا می کنه که ای زمین مرا دریاب و زمین هم به خاطر پاکی و صداقتش، دهانشو باز می کنه و اون رو در دل خاک مخفی می کنه. در حالی که گوشه ای از چادرش بیرون می مونه. از آن زمان به بعد جایگاه فرورفتن او در زمین، به زیارتگاه تبدیل می شه و پاکی و نجابت اون دختر سیده، زبانزد همگان می شه. هم اکنون روی مقبره با پارچه سبز رنگ پوشیده شده و عده ای هم به قصد نذر و تبرک اون رو می برند و در صورت اجابت درخواستشان، به جاش شال سبز رنگ دیگری پهن می کنن.
یک درخت کهنسال گز در کنار مقبره چنان ریشه داره که گویی مقبره رو در بر گرفته و مردم برای این درخت هم احترام بسیار زیادی قائلند و کسی اجازه نداره به این درخت آسیب برسونه و یا شاخه ای از اون رو جدا کنه. عروس های منطقه هم به رسم موجود، روز سوم پس از ازدواج، برای دعا و درخواست خوشبختی در زندگی به زیارت این مکان می رن و اگه نذری به گردن داشته باشن ادا می کنن و برای تداوم خوشبختی در زندگی، در مکانی در نزدیکی مقبره، شمع روشن می کنن که تقریبا
همیشه شمع های بسیاری در زیارتگاه بی بی دوست در حال سوختنه
عکس :زهراصیادی
.
Subscribe
0 نظرات
