گزیده اشعار ثریا قنبری

گزیده اشعار ثریا قنبری

گیسویت …
رنگ روزگار عاشقی
لبانت …
رنگ شراب شیراز
چی میکنی بانو!!؟؟؟
حریر بر تن …
کوه های تنت،
مرا به آشوب میکشد.
بخدا که
این آدم هنوز در هبوط است.

#ثریاقنبری_ساده

شب
او
تو
کوچه ای بن بست
تکیه به تیر چراغ برق…
لبهای سرخش…
دستانت بر نرمینه ی کمرش…

و من،بی تو
خدا پشت در منتظرم ایستاده.

#ثریاقنبری_ساده

و مرا…
ثبت خواهند کرد
در گینس،
با عنوان
مردی با شانه هایی زنانه

#ثریاقنبری_ساده

می خواهمت…

و این خلاصه ی تمام عاشقانه هاست.

#ثریاقنبری_ساده

بیچاره شب
چقدر باید محکوم شود

شب هم عاشق است که

رنگ مشکی به تن کرده.

#ثریاقنبری_ساده

باران
من
شب
خیابان
و خدا که ایستگاه آخر لبخند میزند برایم.
#ثریاقنبری_ساده

خورشید هم
از سرخی چشمم
خجل شد
پشت ابر رفت
و
باران شد.

#ثریاقنبری_ساده

قلم و

دفتر و

اشکی که

تو شد.

#ثریاقنبری_ساده

آینه
من
و
دنیایی خیال
شانه میزنم موهایم را
با خیال دستان تو
در آینه .
#ثریاقنبری_ساده

بانو
و
پنجره
سالهاست که بانو می بارند
و
پنجره تکیه گاه
و
شمعدانی
شاهد.

#ثریاقنبری_ساده