معلم:چون هستی من ز هستی اوست

عیادت از معلم قدیمی سیستان

از روزهای دور مادران سرزمین من ، فرزندان آمده را برای روزهای نیامده ، با آموزه های فرهنگ و فرهی پرورانده اند. مادران این سرزمین ،همان ایزدان زمینی من که چهره از آسمان برمی گرفته اند،بر این باور دیرین آسمانی بوده اند که راهنما و راهگشای فرزندان این سرزمین از رویش جوانه های خرد و دانایی در کشتزار اندیشه به بار می نشیند. کشتزاری که بوی نان و نام وننگ را هنوز بیادگار دارد. بوسه بر دستان آموزگار ریشه در همین باور زیبا فروبرده است، که از توصیه ی مادران ، ماندگاری یافته تا به امروز، تا همه ی فرداهای این سرزمین دستهای آموزگاران و آفتاب کاران واژه وفرهنگ را باید بوسه زد چون وصیت روان خردورز مادرانه سرزمین ماست. دیدار سید محمد فرقانی برروی تخت بیمارستان وبوسه بردستها و پیشانی اش ، زنده بودن منزلت خرد و دانایی درسرزمین ماست ومردانی که هنوز برهمان پیمان نخست خویش ایستاده اند.